Afstand en verantwoordelijkheid
Na dertig jaar zegt een trouwe klant de samenwerking op na een ernstig falen. Door groei, interne regels en afstand tot de klant neemt niemand eigenaarschap voor het geheel. Iedereen doet zijn deel, maar niemand voelt zich verantwoordelijk.
Het resultaat: schade, een rechtszaak en het verlies van vertrouwen én vriendschap.
Kernboodschap: waar verantwoordelijkheid versnipperd raakt, gaat de relatie verloren.
Wil je het verantwoordelijkheidsgevoel in jouw organisatie meten?
Vraag de cultuurscan aan.
Bubbels
Bubbels Terwijl ik door de stad loop bekijk ik op mijn telefoon het filmpje waarin de koning en de koningin excuses maken voor hun vakantie in Griekenland. ‘Een bijzondere actie, excuses maken aan het volk’, bedenk ik mij. ‘Maar waarom zijn ze eigenlijk gegaan? Ze worden vast omgeven door allerlei adviseurs. Zou dan geen enkele […]
Mondkapje
Mondkapje ‘Pap, waarom doe je een zakdoek voor je mond?’ ‘Dat is geen zakdoek Stijn, dat is een mondkapje. Kijk ik doe de twee touwtjes achter mijn oren en het stukje stof voor mijn mond.’ ‘Maar waarom doe je dat Pap?’ ‘Op deze manier kan ik niet ziek worden.’ ‘Moet ik dan geen wondsapje. Anders […]
Het ontbijt
Het ontbijt Agnes en Suzanne liepen door de stoffige straat langs de kust, van wat in een aantal jaren een prachtig vakantieparadijs zou zijn. Alle ingrediënten waren aanwezig, mooi weer, een idyllische omgeving een een geweldig strand. De onverharde weg werd nu nog omzoomd door bouwvalletjes. Zelfgemaakte veelal houten schuurtjes met een golfplaat als dak. […]
De taxichauffeur
De taxichauffeur: wat verantwoordelijkheid zegt over organisatiecultuur De telefoon gaat. Ik schrik wakker en probeer in het donker mijn mobiel te vinden. Altijd lastig in een vreemde hotelkamer. Mijn hand tast over het nachtkastje totdat het scherm oplicht. Kwart voor zes. Wie belt er zo vroeg? Ik neem de hoteltelefoon op. “Good morning.” “Good […]
Eenzame kerst
Eenzame kerst Ik loop langs fel verlichte etalages, maar kijk strak voor me uit. Mijn ogen komen net boven de kraag van mijn jas uit. Het is nat en guur. Ondanks het slechte weer is het druk op straat. Mensen lopen winkel in en winkel uit, sjouwen met tassen en lijken allemaal haast te hebben. […]
Verbinding: een brief aan mijn moeder
Het is zaterdagochtend half acht. Ik zet mijn fiets tegen de gevel van het huis. Terwijl ik de fiets op slot zet, kijk ik door het keukenraam. Ik zie niemand. ‘Ze zal toch wel thuis zijn?’, denk ik heel even.
