Fake news
Josje klapte haar laptop dicht en greep haar telefoon. Haar vingers bewogen snel over het scherm. Binnen enkele seconden had ze haar bericht naar de appgroep gestuurd.
Het afgelopen uur was het contact daar behoorlijk intens geweest. De groep bestond uit teamgenoten en een aantal ex-collega’s. Iedereen had nog regelmatig contact met elkaar.
“Hoe vaak hebben we dit niet gehoord? Weer een nieuwe leidinggevende met nieuwe ideeën. #benbenieuwd”
Terwijl Josje haar bericht nog eens bekeek, kwamen de eerste reacties al binnen:
“Gaat wel over als hij een paar maanden in dienst is, hahaha.”
“Zo vermoeiend dit. Waarom kunnen we niet gewoon aan het werk? #iksnaperniksvan”
“Ik denk dat Annelies haar nieuwe vriend op die positie heeft gezet. Hij doet alles voor haar!”
Een nieuwe teamleider
Josje had zojuist de Zoom-meeting beëindigd. Tijdens deze meeting had Annelies, de directeur van het bedrijfsonderdeel, Errol voorgesteld als nieuwe teamleider.
Na de introductie presenteerde Errol zichzelf en zijn plannen.
Hij had al jaren ervaring als leidinggevende in de branche. Op basis van die ervaring en zijn gesprekken met Annelies had hij een plan gemaakt.
Zijn plannen waren ambitieus:
-
Onderzoek naar verdere automatisering
-
Opleiding en training voor alle teamleden
-
Hogere productie door efficiënter werken
-
Lagere kosten
-
En, niet onbelangrijk: meer werkplezier
Na zijn presentatie vroeg hij om commitment.
“Ik hoop dat jullie achter deze plannen staan. Ik kan dit niet alleen. Ik heb jullie hulp en energie nodig. Doen jullie mee?”
Commitment
Met zijn enthousiasme probeerde hij iedereen mee te krijgen. Daarna kreeg ieder teamlid de kans om te reageren.
De meesten hielden het kort en gaven aan mee te doen.
Zo ook Josje:
“Ja, ik zal mij inzetten om er een succes van te maken.”
Na deze ronde ontplofte de groepsapp opnieuw.
De eerste reacties waren positief:
“Eindelijk een frisse kijk op ons team.”
“Hij presenteerde zich goed.”
“Annelies heeft goed geselecteerd.”
Maar al snel kwamen de kritische reacties:
“Hoe kan hij nu al plannen hebben? Hij kent ons niet eens.”
“We hebben nog niet eens kennisgemaakt.”
“Annelies zal hem alles wel hebben ingefluisterd.”
“Is hij niet de nieuwe vriend van Annelies? #zaltochniet”
Afzijdig blijven
Josje probeerde zich afzijdig te houden. Zeker toen de kritiek overging in geruchten.
Ze vond dat Errol een eerlijke kans verdiende.
“We moeten Errol wel een kans geven”, appte ze.
De reacties op haar bericht verrasten haar:
“Volgens mij is hij een vooruitgeschoven post van de directie.”
“Een manier om via een slinkse weg een reorganisatie door te drukken.”
“Dit gaat je je baan kosten.”
Twijfel
Josje legde haar telefoon weg en staarde voor zich uit.
“Het is toch niet eerlijk om Errol al te veroordelen voordat hij begonnen is”, zei ze tegen zichzelf.
De berichten maakten haar onrustig. Het leek alsof er een front ontstond tegen Errol, terwijl niemand hem kende.
Ze kon er weinig tegenin brengen. Als ze dat deed, kreeg ze het team over zich heen.
Dat voelde niet goed.
“Herman. Ik ga Herman bellen.”
Herman had haar tien jaar geleden ingewerkt. Sindsdien hadden ze een sterke band. Ook nu hij op een andere afdeling werkte, hadden ze nog contact.
Hij luisterde altijd goed en stelde scherpe vragen.
Fake news?
“Goedemiddag Josje”, zei Herman vrolijk.
“Dat is alweer een tijdje geleden. Hoe gaat het?”
“Gaat best”, zei Josje.
“Alleen dat thuiswerken. Daar ben ik wel klaar mee.”
“Dat snap ik”, zei Herman.
“Ik dacht dat ik het relaxed zou vinden. Maar ik mis mijn collega’s.”
“Ik krijg bijna medelijden met je”, zei Josje lachend.
“Dat hoeft niet hoor”, zei Herman.
“Ik red me wel.”
Na een korte stilte vroeg hij:
“Ik hoorde dat jullie een nieuwe teamleider hebben. Een beetje een geschikte vent?”
“Ik weet het niet”, zei Josje.
“Ik heb hem nog niet gesproken. Hij heet Errol. Wel veel ervaring.”
“Dat is een goed begin”, zei Herman.
Toen stelde hij een onverwachte vraag:
“Is hij echt de nieuwe vriend van Annelies?”
Josje schrok.
“Begin jij nu ook al? Wie zegt dat Annelies een nieuwe vriend heeft? En wie zegt dat Errol dat is?”
Veiligheid
Josje voelde zich veilig genoeg bij Herman om eerlijk te zijn. Daarom waren die gesprekken zo waardevol.
“Ik hoor ook alleen maar wat”, zei Herman.
“Het gaat als een lopend vuurtje rond.”
“Maar moet je alles geloven wat wordt gezegd?”
Het bleef even stil.
“Nee”, zei Herman.
“Maar het zou wel dingen verklaren.”
“Hoe bedoel je?”
“Ik hoor dat hij al plannen klaar heeft. Dat hij jullie team wil reorganiseren. Dat past bij de plannen van de directie om kosten te verlagen.”
“In zijn presentatie zei hij dat hij eerst onderzoek wil doen”, reageerde Josje.
“Daarbij moet ook de OR betrokken worden.”
“Dat klopt”, zei Herman.
“Maar als hij nu al commitment krijgt, wordt dat traject makkelijker.”
Achterdocht
Josje werd stil.
Hoe kon Herman dit zeggen? Hij kende Errol niet eens. Hij verbond geruchten tot zijn eigen waarheid.
Of wist hij meer?
Zijn overstap naar een andere afdeling bracht hem dichter bij de besluitvorming.
“Jeetje Herman”, zei ze.
“Denk je dat echt? Ik weet niet meer wat ik moet geloven.”
Vertrouwen
Josje legde haar telefoon weg. Ze las de nieuwe berichten niet meer. Haar energie was op.
Wie kon ze nog geloven?
Wie kon ze nog vertrouwen?
Was het fake news? Of was het echt?
Ze trok haar jas aan.
Een lange wandeling zou haar goed doen.
Werken aan vertrouwen in je organisatie
Wil je weten hoe het zit met vertrouwen binnen jouw organisatie?
Vraag hier de Cultuurscan aan.
